Üç kuruş için,
Karnını doyurmak için,
Kahır çekiyordu; yaşamda!
Nasırlı elleri, ak düşmüş saçları,
Kamburlaşmış sırtı ile,
Hayatın yükünü taşıyordu; hep üzerinde...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




dört kollu kelimesi ile bitmeseydi 10 puanlık şiirdi bence...
dört kollu kelimesi ile bitmeseydi 10 puanlık şiirdi bence...
Memur muydu yoksa işçi mi? Dört kolluya binip gitmek hepimizin hakkı da, önemli olan arkamızdan iyi bilirdik diye şiirimizi yada ağıtımızı söyleyenlerin olabilmesi. Güzel şiir. Barış Aluk.
İyi yolculuklar ve dualar etmekten bşka ne gelir ki elden..Allah rahmet eyleye..
Hiç bir konuda fırsat eşitliğinin olmadığı bir ülkede yaşıyoruz Sırma.Öncelikle meslek seçme şansımız yok,istediğimiz işte çalışma şansımız yok,sevdiği işi yapanlarda da kazanma şansımız sürpriz...bir garip ortam vesselam..bazılarımız da senin anlattığın gibi dört kolluya (ya da imamın kayığına) biner gider..güzel şiir,güzel konu...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta