BİR KİBRİT ÇÖPÜ YETER
Bir kibrit çöpü yeter, ikimize aşiyan
Gelip te külümüze, türkü yaksın o!
Son şişe, son kadeh, nezdimize aşiyan,
Gelip te külümüze, türkü yaksın o…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




o ne hayın o ne kötü o ne canavar bir yarmış ki size bunları yazdırtıyor..beceriyorsanız kovun gitsin gönül bağınızdan,o çok kıymetli aşiyanınızdan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta