Ben de bilirim ateşin rengini
Alevini, közünün küllerini...
Güneşe döndüm sırtımı
Gölgem sessiz, aştı boyumu
Bu eller ısınmaz ıssızlıkta
Ve dil kekeme kalır koyuluklarda...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




mühürlemişsiniz kalbinizi
şarkınızdaki gibi
saygılarımızla.
Gölgesi boyunu aşmışsa, çağrılara kapatmakla kendini, haklı Şaire Hanım. Güzel imgelerle örülmüş anlamlı harika bir şiir...Kutlarım Hülya Hanım...
Çok teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta