Yavaşça açıyorum kendi gölgesine gömülmüş
Eski ve de tozlu defterleri.
Dişlerimle bedenime işlenmiş dikişleri söküyorum.
Benim dengim yoktu o sayfaların gösterişinde .
Süslü ve de şişkin hayallere kalmamıştı saygım.
Geceye bıraktıklarım
Sadece bir tanı bile deviremeden üzerinden
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta