Bir kayıpta, nazarlarım ağlar oldu.
Nazarlardan bir nazar hep hazin buldum.
Bu bakışta her şey bomboş gözüktü.
Ölen kişi, düşünür müptelasına sebep oldum.
Kenara sendeleyip duygularım, okunur oldu.
Örselenmemek için bir neden bulur gördüm.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




HAZİN BİR ÖYKÜ,İBRETLİK, GÜZEL ŞİİR, ALLAH RAZI OLSUN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta