Benim oğlum bir kaşık, bir kıza âşık, ama kız çatallardan.
Bize masallar anlatırlar onlar, derler ki;
Her daim etle dolacak şu tabaklar.
Türlü yemişlerle dolacak.
Duydum, dört dönüyorrmuş etrafında kızın, o kendini bilmez bıçaklar.
Dedim "oğlum uzak dur şu kızdan aman!."
"Bak o bıçaklar yoksa seni de bıçaklarlar."
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta