Bir kalbin içinde iki dünya var;
Biri sonsuz güneş, biri sahte kar.
Sorsan herkes âşık, herkes yâr ama;
Kimi nefse köle, kimi yâra nar.
Onun dünyasında tek bir özne var,
Kutsadığı yankı, ruhuna duvar.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta