Ruhumun kör kilitli kapılarını açan tek anahtar oldu o sımsıcak ellerin
Üstümdeki o karanlığı dağıtan bir güneş sanki o alev alev yanan gözlerin
Mevsimden takvimden bir haberdi yüreğim bir kez olsun aymadı ki hiçbiri günlerin
Evrenin bir mucizesi tanrının bir hediyesisin sen diğer adısın o cennetin
Yerinden yurdundan edilen bir çocuk işte zavallı kalbim izin ver peşinden gelsin
Sahiplen tut elinden al bas bağrına öyle bir sarıl ki o kimsesizlik hissi geçsin
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta