kadının gözyaşları düştü içime
sesi çıkamadan yığılan bir kadının
eski bir sokak lambasının yanına
değince gözleri gözlerime
yılların çığlığı döküldü ellerime;
kalbimi kırdın
bu kez affettim demeyeceğim
kuyulara sessizce haykırmayacak
kuytulara hapsetmeyeceğim öfkemi
içimde derinden büyüyor sessiz
tüm kırık duygularım, kimsesiz
bir deniz feneri gibi durgunum
bir sokak lambası gibi dargınım
ne kadar yorulsam da aydınlatırken
bu şehrin karanlık sokaklarını
kimseler duymuyor soluklarımı
oysa, oradayım işte, tam ortalıkta
evler kaybolurken bu karanlıkta
bir umut oluyorum kaldırımlara
korkuyla hızlanmış tüm adımlara
her eve dolsa da ışığım benim
neden bilinmiyor benim kıymetim
bir sokak lambası gibiyim işte
ezilmekten kırılmaktan bezginim işte.
kadının gözyaşları düştü içime
içim de yanıverdi çiçekler
kadının bakışları ilişince içime
kelimeler yürüdü
kalbimden ellerime
ruhum kırık ve mahcup
bir mendil bile olamadım
kadının gözlerine
Kayıt Tarihi : 19.3.2011 15:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Tüm,ezilen,horlanan,söz hakkı verilmeyen,insan yerine konulmayan,konuşunca sen kimsin ki denilen,dövülen,sövülen ve öldürülen kadınlara...
öylesine içten soluyorum ki satırları
bir benmi duygusalım diye düşündüğüm oluyor
yoksa paylaşımı bana hitab ediyor kutlarım
Toplumsal bir soruna;kadına yönelik bakış'a değgin önemli açıklamaların yapıldığını görüyorum şiirde.
Yazılanlarla sosyal yaşamdaki görünürlükler tamamen örtüşüyor.
Bizim gibi,geri bıraktırılmış ülkelerin başat sorunu bu.
Kadın'ın meta gibi algılanması ancak uygarlaşmayla,aydınlaşmayla ortadan kaldırılabilecektir.
Şiiri ilgiyle okudum.
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
bir deniz feneri gibi durgunum
bir sokak lambası gibi dargınım
ne kadar yorulsam da aydınlatırken
bu şehrin karanlık sokaklarını
kimseler duymuyor soluklarımı
..
O kadınlar adına ben de size teşekkür ederim..
sözünüz sesiniz bin yaşasın sayın Genç
TÜM YORUMLAR (5)