Bir kadını sev... Şiiri - Sadece Pınar

Bir kadını sev…
Ama alışkanlıktan değil, kalbinin sessiz yerlerinden tutarak sev.
Sesini değil, sustuğunda anlattıklarını dinleyerek sev.

Sabahları “günaydın” demek için değil,
uyandığında içi ısınsın diye yaz ona.
Telefonuna baktığında bir mesajdan fazlasını görsün;
“Ben buradayım” diyen bir yürek görsün.

Saçını sev mesela; rüzgâr karıştırdığında bile güzel kalsın diye.
Yürüyüşünü sev, kalabalığın içinde bile kendine ait duruşunu.
Gülerken gözlerinin kenarında beliren o küçük çizgileri sev,
çünkü onlar yaşanmışlığın en masum izleridir.

Sev ama kelimelerde bırakma sevgiyi.
Bir bakışla, bir dokunuşla,
omzuna sessizce bırakılan bir öpücükle hissettir.
O, herkes gibi olmadığını bilsin.
Hayatına “iyi ki” diyeceği bir yerden girdiğini anlasın.

Birlikte basit şeyler hayal et;
mutfakta çalan bir şarkı,
akşamüstü içilen çay,
pencereden sızan gün batımı.
Çünkü büyük mutluluklar, küçük anlarda saklıdır.

Ve ne olursa olsun,
bir kadının gözyaşına sebep olma.
Sevmek incitmek değildir.
Sevmek, güvenle sarmalamaktır.

Seviyorsan, huzur ol.
Huzur olsun ki gülümsediğinde dünya durulsun.
Alnından öp mesela,
orada kalbinin en temiz niyetini hissetsin.

Çünkü sevgi,
sadece kalbe dokunmaz…
Ruhu sarar, bedeni ısıtır
ve insanı hayata daha çok bağlar.
Sadece Pınar ✍️✍️