Bir Kadına Rastladım 1

Bir kadına rastladım… Yorgun bir limanın en ıssız kıyısında, Kendi sesimden bile yorulduğum o anda. Gözlerinde sadece bir bakış değil, Yarım kalan bir masalın tamamlanmış hali vardı. Ona bakınca anladım; Bazı insanlar sadece hayatımıza girmez, Hayatımızı düştüğü yerden kaldırır.

Bir kadına rastladım… Ellerinde geçmişin soğuğu değil, Geleceğin o sıcak şefkati vardı. Sormadı neden sustuğumu, Yargılamadı içimdeki o eski tozlu rafları. Sadece gülümsedi... Ve o gülüşle, İçimdeki bütün kırık dökük şehirler Yeniden inşa edildi.

Bir kadına rastladım… Sesi, en hırçın fırtınaları dindiren bir melodi gibi. Bana "biz" olmayı değil, Önce kendimi sevmeyi fısıldadı. Zordu belki güvenmek, Zordu yeniden birinin elini tutmak… Ama onun kalbindeki o dürüst liman, Bütün korkularımı birer birer uğurladı.

Bir kadına rastladım… Suskunluğuyla bile dünyayı anlatan. Ne gösterişli vaatler sundu, Ne de devasa yalanlar… Sadece "buradayım" dedi, Varlığıyla ruhumun en derin yaralarını sardı. Öğrendim ki ondan; Sevmek, birinin üzerinde hakimiyet kurmak değil, Onun gölgesinde huzurla nefes alabilmekmiş.

Bir kadına rastladım… Şimdi dualarımın en başında o var. Yollarımız artık tek bir çizgi, Gecelerimiz artık tek bir rüya. Ona olan sevdam; Bir mevsimlik heves değil, Bir ömürlük "ev" olma çabasıdır.

Bir kadına rastladım… Ve o gün anladım: En büyük mucize, Seni sen olduğun için seven bir kalbe, Hiç gitmeyecekmiş gibi yerleşmektir. Seni seviyorum... Her gün yeniden, Her gün daha fazla "biz" kalarak.seni seviyorum