Bir kadın seviyorsa eğer Şiiri - Murat Ülkü

Bir kadın seni gerçekten seviyorsa eğer;
Göç yollarını değiştirir, mevsimlerini senin iklimine uydurur.
Ruhunun kıyılarını senin limanına göre ayarlar;
Fırtınada sığınak, çölde serin bir nefes, yangında sağanak olur.
Tüm dünyasını, senin varlığının o ince sızısına göre yeniden tasarlar.
​
​Eğer sevmiyorsa, bahanelerden kale duvarları örer aranıza;
"Beni böyle kabul et" diye dayatır o katı bencilliğini.
Oysa sevgi, bir hamur gibi aynı teknede yoğrulmaktır,
Bencilliğin bittiği o ince çizgide başlar aşkın gerçek ömrü.
Çünkü sevmeyenin kalbi hep değişime kapalı bir eski mahzendir.
​
​Seven kadın, senin eksikliğini kendi ruhuyla tamamlar,
Sana yönelecek her oku, önce kendi göğsünde karşılayan bir kalkandır o.
Gönül bağı öyle bir ilmek ki, gece gündüz demeden emekle atılan;
Zamanın pası değse de eskimez, her bakışta yeniden parlar, yeniden canlanır.
​
​Unutma ki sevgi, dilde asılı kalan kuru bir sözcük değildir;
Uykusuz gecelerde beklenen o kutsal, o yorucu nöbettir.
Bahanelerin gölgesine saklananlar, aşkın o yakıcı güneşini hiç görmemişlerdir,
Çünkü hakiki sevda; "ama"ları, "belki"leri yakıp yıkan devasa bir emektir.
​
​Gönül bahçende kuruyan tek bir yaprak görse, can suyuyla koşar gelir,
Senin bir tek gülüşünle, kapına baharları demet demet serer.
Sıradan bir ömrü masalsı bir cennete çeviren o gizli tılsım;
Sadece, yüreğini avucuna koymuş bir kadının sadakatinde gizlidir.

​Zordur gerçek manada sevmek; ağır bir mücevheri yürekte taşımak gibidir,
Fedakarlık ister, sonsuz bir sabır ve her dünün üzerine eklenen bir yarın ister.
Gözlerinden sessiz bir ırmak gibi akan o sadakat ile,
Ömrün her gününe, sevda denen o kırılmaz düğümü ilmik ilmik işler.
​
​Sevmeyenin limanı hep yabancı gemilere aralıktır,
Gönül kapısının menteşeleri gevşek, girip çıkanı belirsiz ve rüzgarlıdır.
Oysa sevenin kapısında senin mührün vardır, anahtarı sadece sendedir;
Aşk yolunda yorulmak nedir bilmez, en dik yokuşta bile kesilmez nefesi.
​
​Gururunu, sevdasının önünde bir set gibi yükseltmez asla,
"Sen" der her solukta, kendi "ben"liğini o büyük aşkın içinde eritir.
Hataları gece gibi örter, kusurları sevgiyle süzer,
Seninle gelen her çileyi, bir kadeh bal eyleyip sessizce içer.
​
​Garip Murat der ki; söz gümüşse eğer, sevda sükutun içindeki o büyük altınadır,
Emeksiz kurulan hayaller, rüzgarda savrulan birer toz bulutudur ancak.
Bahaneleri bir kenara itip, çıplak yüreğiyle meydanda duran;
İşte odur gönül saltanatının tek ve gerçek sultanı.