Bir adamı sevdi hemde çok sevdi kendini hayatını unutucak kadar uğruna ölümü alacak kadar...
Kimseyi görmüyordu duymuyordu varsa bir sevdiği adam vardı gecenin sabahini bekler gibi bekledi...
Yılmadı beklemekden bir gün dedi gelicek oda benim gibi sevicek bir kuş misali tunedi pencerinin önüne...
Sevdiği adam gelmedi gelmediği gibi ne bir haber verdi nede bir iki çift satır mektup yazmıştı kadına...
Kadın bir ümitle gelicek diyordu benim gibi oda seviyor düşünüyor ben gibi sevdiğim dedi...
İçten içe ağlıyordu gözyaşları yanaklarından boncuk boncuk dökülüyordu biliyordu gelmiceni ama....
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Kelimeler de anlatım bozukluğu var
Bazı kelimeler düzgün yazılmamış
Okurken tat tuz vermiyor
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta