Bir kadın size yıldızları, sonra gezegenleri, sonra dünyayı, sonra düşünceleri, sonra masalları, sonra odasının duvarını, sonra en sevdiği rengi, sonra gülümsemesini , sonra onunla uzun mesafeler yürümeyi, bir şarkıyı, sonra en küçük ayrıntılara dikkat etmeyi aşık ettirebildiyse
O tek bir kadın, yüzümüzdeki umutsuzluğu söküp yanaklarımıza umudu ve neşeyi ekmeye muktedirdir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta