Buğday tenli bir kadın ağlıyor pencerede
Ekilmemiş toprağın kucağına
Sulamamış bahar yağmurları
Bir kadın
Başaklara varamamış yazın son sıcaklarında
Bir rençperin avucundan savrulmamış
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta