Buğday tenli bir kadın ağlıyor pencerede
Ekilmemiş toprağın kucağına
Sulamamış bahar yağmurları
Bir kadın
Başaklara varamamış yazın son sıcaklarında
Bir rençperin avucundan savrulmamış
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta