Tünemişiz bir kadim sandığın üzerine,
Açmışız avucumuzu önümüzden geçenlere.
Dilenir dururuz, bakmadan altımızdakine,
Haksızlık ederiz böylece bahşedilmiş nimete.
Anahtarı sabır, kilidi selametten bu sandık.
Gerçek yerine, yalanı sahi saymaktan usandık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta