Sen, karanlığa mahkûm dünyama doğan bir ışık oldun.
Gün yüzü görmeyen yüzüme sıcak bir aydınlık getirdin.
Hiç sevilmemiş birine, sevginin ne demek olduğunu yüce gönlünle gösterdin.
Gerçek sevginin hâlâ var olduğunu, sevgisizliğe alışmış bir yüreğe
yeniden tebessümler kondurarak hatırlattın.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta