Sen, karanlığa mahkûm dünyama doğan bir ışık oldun.
Gün yüzü görmeyen yüzüme sıcak bir aydınlık getirdin.
Hiç sevilmemiş birine, sevginin ne demek olduğunu yüce gönlünle gösterdin.
Gerçek sevginin hâlâ var olduğunu, sevgisizliğe alışmış bir yüreğe
yeniden tebessümler kondurarak hatırlattın.
Öyle bir aşk ki bu…
Karanlığıma sığmayacak kadar parlak,
yüreğime sığmayacak kadar derin,
hayatımın her köşesine adını yazdıracak kadar güçlü.
Sen geldin…
Ve ben, sevginle yeniden var oldum.
Kayıt Tarihi : 29.11.2025 22:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!