Umudumu saldım sonsuzluğa..
Çünkü; son bir umudum kalmıştı
Yüreğimde
Can havliyle çırpınan
Çünkü; o da ölecekti kalsaydı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Evet umutlar bir başına yaşayamazlar. Ancak, insanlar umutsuz yaşayamazlar. Umutlarımız yaşasın ki bizler de yaşayabilelim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta