Nisan ayı, bir ilk bahar akşamı
Unutamayacağım kesin o zamanı...
Yüreğim artık o kadar kurumuştuki
Kökünden kesilerek kurtuluşunu bekleyen bir ağaç gibi
Ümidini yitirmişti ve kendinden emindi
Artık hiç sevemeyecekti.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta