Yaşı, çoktan ilerlemişti ihtiyar adamın,
Hiç bir hükmü dahi yoktu, olsada idamın.
Çünkü namusu ile yaşamıştı, onca yılları,
Helal lokma ile büyütmüştü, hep çocukları.
Şimdi, ihtiyar bir kocakarı ile başbaşa,
Yetiyordu onlara, bir tas sıcak çorba.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta