Yaşı, çoktan ilerlemişti ihtiyar adamın,
Hiç bir hükmü dahi yoktu, olsada idamın.
Çünkü namusu ile yaşamıştı, onca yılları,
Helal lokma ile büyütmüştü, hep çocukları.
Şimdi, ihtiyar bir kocakarı ile başbaşa,
Yetiyordu onlara, bir tas sıcak çorba.
Maviye,
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Devamını Oku
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta