Nasil oldugunu, gülüp gülmedigini anlamsiz bir sikintiyla merak ediyorum..
Bir ihtimal iste bahce kapisinin önünde ciceklerinle oynuyorum.
Sonra bir gölge,
bir agac gölgesi altinda sevdami yaziyorum
Senin hic göremedigin sevdami göz kapaklarimdan süzülen bir gözyasiyla yüregime atiyorum.
Senin hic tanimadigin...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta