Duyuşuna nokta koymalı insan bazen.
Çünkü duyacakları vardır kendini, kendinden öte.
Kendini yokluğun hacminde bulursan eğer,
varlığın yokoluş değil bir varoluştur öz duyuşlarından öte.
Bir ifade arasında akmalı insan kendine Elif,Lam,Mim daima Sadrındadır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta