Dudaklarım eski bir türküyü mırıldanıyor
Tuzlu sular iniyor yanaklarımdan
Avuçlarımın arasından yalnızlık dökülüyor
Uzaklaşıyorum kendime yakın bildiğim her şeyden...
Bayatlamış çaylar demliyorum kendime
Yanına da taze acılar koyuyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta