Bir zamanlar yar diye bir yar sevdim.
Kalbimi açtım en derinliklerinde.
Gonca gülüm dedim canımdan can suyu verdim.
Dikenlerini avuçladım acılar içinde.
Sustum acıların içinde sadece sustum.
Ne kin ne nefret kustum sadece sustum.
Kelimeler düğümlense de boğazımda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta