Bir heves Şiiri - Dağlar Özügüç

Bu hayat,
Bilinmeyenin eşiğinde titreyen bir heves
Gerçekleri bilmeye mahkum bir kafes
Anlamlı bir yaşantı istiyorsan eğer
Bu hayat iştiyakıyla yaşayanlarıs sever
Hak yoldayım diye yürünen yolların bazısı
Nefsin gölgesinde karanlığa saplanmıştır
Nice sözler söylendi ama, secdeye varmadı
Nice başlar eğildi ama kibri hiç azalmadı
Çünkü nefis, perdeler indirdi hakikatin üstüne
Belki bir gün sözümüz, özümüze benzer
O zaman kurtulur ruhumuz kibrin girdabından
Görünmeyen yaralar sarılır sabrın eliyle,
Her sızı bir hikmete döner gecenin diliyle
Bir damla sevgi düşer kalbin en tenha yerine,
Hakikat akar belki suskun dudaklardan