Bir Haziran günüydü benden gidişin, düşüncede sebepsiz, yani lekesiz öylesine bir gidişti sanki!
Gidişinle açılan yar-ın ucunda bekledim, ellerini tekrar uzatabileceğin ihtimaliyle
Zaman acıydı, dertti yüreğime
Ölüm parmak uçlarımda nefes alırken, şuursuz direnişlerimdi ayakta tutan cansız bedenimi
Niye? Neden direndim?
Oysa…
Bir adım ötemde kalan masalsı hikayemiz getirecekti sonumu, biliyordum
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta