Bir hazan yaprağı gibiyim sanki
Ömrümün verdiği kahır yüzünden
İçimde kabaran o heyacan ki
Bir anda geçiyor yıllar yüzünden.
Gözlerim gözlerine baksada naçar
Başımda bulunan çile yüzünden
Gönlüm bir hazan gibi havada uçar
Sana gülmediğim eller yüzünden.
Saçların kıvrılmış bilmece gibi
Kaybolmuş mutluluğun yolları gibi
Kurumuş dökülmüş sonbahar gülü
Çıkmayan sokağın yolları gibi.
Sonsuzluk içinde ekşiyip durur
Dört mevsim içinde hayat son bulur
Aşkın zinciri kalbe vurulur
Benim bu kötü kader yüzünden.
Kayıt Tarihi : 3.8.2000 18:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!