Ey hasrete renk veren, karanlık!
Aydınlığı sinemde tutan varlık.
Gün, geceye dalınca, etraf çok darlık.
Sevdalı yürekte, an meselesi ayrılık.
Hangi tende tuval olmuş, ağlayan yalnızlık?
Ruhumda bir feryat, kem gözlerde arsızlık.
Gözlerinde gördüm, yüreğime batan bağlılık.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta