Bir kış akşamında belirleyemediğim hüznüm
Var bu akşam da yine güvercinlerin çığlığı.
Deniz üstünde fenerler yanmaktadır her gece,
Olduğu gibi benim özlemim yine sendeydi
Bir haykırış eşliğinde...
Sabahları beklediğim günaydın sözcüğüydün,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta