Bir hayat hikayesi Şiiri - Dağlar Özügüç

Bir hayat hikayesi

Adamın yüzü yılların çizgileri ile dolmuş
Fotograflarda ise zaman donmuş
Hava buz gibi soğuk
O yüzünü sobanın sıcağına dönmüş
Sobanın üzerindeki çaydanlığın sesi
Sanki adamın hırıltılı çıkan yaşlı nefesi
Penceredeki buza kara kışın busesi
Camdan belli belirsiz sızan bir ışık
Yerdeki kilimin desenlerine vurmuş
Duvardaki resimde çocukları çok küçük
Hanımı ise oldukça genç
O zaman bu adam neden yalnız?
Masadaki kitabın arasında bir gazete parçası
Görünen resimde bir otobüs kazası
Otobüsle uçuruma gitmiş ailesi
Kalmamış sanki kimi kimsesi
Kalan bir sigarası birde başında takkesi
Önünde ise bir eski bakır tepsi
Bu oda sadece dört duvardan ibaret değil
Bu oda bir ömrün yaşayan özeti sanki
Bu şiirde yaşanan bir hayat hikayesi