Bir dağ yapıyorum, kendim için.
Onu çakıl taşlarından yapıyorum,yalnız başıma,
Çok ıssız bir mekanda.
Orada bazen fırtınalar esiyor,
Ve her taşını tek tek koyduğum emeğim
Kolay kolay yükselmiyor.
Korktuğum zaman göz yaşlarımdan oluşan sel,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta