Bir Hayat Şiiri - Mehmet Hacımüftüoğlu

Haramda yarıştı insan ile cin
Düşmandı şeytanlar Rahime bile
Ortalık karıştı neredeyse Sin
Doğuda nefeslen ölümle bile

Gülerdi aşikar Mehmet'in yüzü
Dokuzdu nimeti sekizdi özü
İnsanlar dinlerdi; söylerdi sözü
Bülbüldü adeta gülümle bile

Hayrına Fatih'in çeşmeler akar
Zalimler susarlar ölüme bakar
Kahinin resmine tükürse dağlar
Gelemez maşuğun zulümle bile

Sükûta erince ma beyin durur
İnsan bu yaşarsa o kalbi vurur
Zaten değirmen gibi beynimdeki ur
Ölmeyen de öldü filimle bile

Rengime bal desen yer misin beni?
Dengimi al desem dermezsin teri
Şanıma şan olan bu hilkat yeni
Bir değil bin kere yorumla bile

Şahidim Allah'tır kuluna sahip
Şahidim tüm kullar oluyor lahit
Şahidim şanıma ölüme ahit
Yok olmaz şu gücüm zorumla bile