Güneşin başkalaşan gözleri uykuya daldığında
Uzaklaşan insanların izleri siliniyordu batışında
Yakamozlarla arkadaşlığımda
Aşka, sevgiye davet vardı bu rüyada
Ben, içimdeki güneşle aynı rüyaya, sıcak ve karanlık...
Aşk
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta