İnsanlar gelip geçiyor,
zaman akıp gidiyor,
hala o beni sevmemekte ısrar ediyordu...
serin bir gece yerlerde biraz da kar vardı
orada karşımda duran insanlar sanki bana önemli birşey diyecekler gibiydi.
ucuz sigaramdan bir kaç fırt daha aldım yolumu gözlüyordum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta