Aklımı alan sulardan fışkırmış çağlayan
Tepesinden bir güzel ki gülümser ömrüme
Yitmeyen kışlarımı nev bahara bağlayan
Ürkek, nazlı cemre semadan düşer gönlüme.
Şu has ihtişamı kalbinin vurmuş yüzüne
Razı gelir, hayran kalır melekler özüne
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta