Akşam yorgun argın iner kuytuya
Ufukta sahipsiz sürüler gezer.
Güneş söğütlerle oynayan suya
Altın kalemiyle şekiller çizer.
Köye rızıkları kucaklarında
Elleri tuz kokan insanlar döner.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta