Bir ilkbahar günüydü, hava ağarıyordu.
Hayal dünyası gibi ilhamlı bir şairin.
Ve dağlar aynasına eğilmiş Eğirdir’in,
Buluttan saçlarını özenle tarıyordu.
Ninniler söylüyordu kundaktaki güneşe,
Saçlarını okşayıp bir anne gibi rüzgar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta