Gönül denen sarayın, sahibi sensin gülüm,
Parti verdim orada, oldu büyük bir şölen,
Nedendir söylesene bana yaptığın zulüm;
-Bir gün sende seversen, odur uykunu bölen,
-Böyle sevda olur mu, sen sultansın ben kölen.
Ölümsüz bir sevdam var, yürek kefen biçmiyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta