Bir karanlık geliyor yokluğunun ardından
Ne zaman güneş batsa bu son gecem diyorum
Vazgeç yalan dünyanın köhne saltanatından
Yetişir bunca keder, bunca elem diyorum
Her şey sağır içimde ne şiir ne musiki
Dünyadan bezginliğim dünyalar kadar eski
Öylesine çözülmüş, öyle dağılmışım ki
Be ne bitmez ayrılık bu ne özlem diyorum
Beni çağırdığını bir defa duyabilsem
Avuçlarımda ateş, yorgun gözlerimde nem
Asarak denizleri bir gün kapına gelsem
Başımı duvarlara vurup ölsem diyorum
Kayıt Tarihi : 28.08.2000 18:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
bu türk melenkolik,
şiir ve şarkılardan korusun .
şiir soyut olunca herkes istediği gibi anlıyor..
ortaya konulan sözlü ya da yazılı edebi bir daldır. Şiir her zaman
ve her ortamda Topluma ya da bireylere doğruyu, iyiyi ve güzeli
öğütler. Şiir içinde yalanı, palavrayı kin-kibir ve nefreti barındırmaz.
Yukarıda ki Şiir de, Şair sevdiğine şöyle diyor.**Beni yanına çağırdığını
bir görsem, bu boş kafamı duvarlara vurup ölürüm** Ya-hu bu ne çare-
sizlik, bu ne basiretsizliktir anlamak mümkün değil.
Yeni nesil buna benzer Şiirleri okuyup Haktan-hakikattan çıkıyorlar.
VESSELAM.
-----OZAN ÇAKIROĞLU-----
TÜM YORUMLAR (9)