Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Keşke erkekler, sadece kendisini seven, sadece kendisini bekleyen, hayallerinde, kalbinde kendisini taşıyan sevdiğini hiç bırakmayan insanlar olsalardı.
Bu şiirde şair yanlış anlamadıysam, gitmek istersen diye söze başladı, sonra da istemesen de git, üzülsen de git, üzüleceğim ben de diyerek. Sevdiğine gitmesi gerektiğini söylüyor.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta