Yakılacak meşale dikilecek tuğlar.
Sona erecek yaslar, son bulacak yuğlar.
O gün yüzler gülecek, ruhlar hep dinecek,
Silinecek gözümüzdeki son buğular…
Bütün doruklara kurulacak otağlar.
Nice başbuğlar ağırlayacak otağlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta