Unutup sayamadığım,
düşünce ile bölünen karabasanlı
uykusuz gecelerden birinin sabahındayım.
Gözlerim şiş, gözlerim kanlı,
çünkü sensizim, çünkü yalnızım.
Ölüm kötü ölüm yokluk,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




duyup dönmesi dileğiyle.
güzel dizeler. yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta