Bir Gün Şiiri - Gül Yıldırım

‎
‎
‎BİR GÜN
‎
‎Gönül bahçen kurur  benzersin çöle
‎Sahranın tozuna dönersin bir gün
‎Dönüpte baktın mı ibretle küle?
‎Hüsranın narıyla, yanarsın bir gün.
‎
‎​Yalan sevdalarla, avunup durma
‎Boş yere hayaller, saraylar kurma
‎Umut kapısını, kimseden sorma
‎Hayelleri gerçek sanarsın  bir gün
‎
‎​Gururla ördüğün, duvar yıkılsa
‎Bahçende ektiğin bostan yakılsa
‎Hasretin kemendi, boyna takılsa
‎Deştiğin yarada kanarsın bir gün
‎
‎​Dizlerin titrer de, derman ararsın
‎Eski bir resimde, beni tararsın
‎Kendi vicdanına, hesap sorarsın
‎Sızlayan kalbinle, anarsın bir gün
‎
‎​Aynalar yüzüne, düşman olunca
‎Gülüşün  tükenip gözler dolunca
‎Ellerin boş kalıp, naçar kalınca
‎Kadere küser de, bunarsın  bir gün
‎
‎​Dost bildiğin herkes, bir bir kaçınca,
‎Yalnızlığın hissi ruha saçınca
‎Mutluluk kapını hüzün açınca
‎Vallahi şaşırıp donarsın bir gün
‎
‎​Gecelerin zindan, uykun bölersin
‎Dinmez çeşm-i nemin, yaşla dolarsın
‎Şöyle bir maziye durup dalarsın
‎Dilerim kendini kınarsın bir gün
‎
‎Gül yıldırım✍️
‎10. 03.2026
‎
‎
‎