Bir gün herkes çekip gittiğinde, boşluğun duvarları sana kendi sesini bile geri vermezken... işte o an anlayacaksın: kaybettiğin ben değilim, sensin.""
Bir gün, gecenin bile seni teselli edemediği bir an gelecek; o an kalbine saplanan boşluk, benden değil, kendinden vazgeçişinin cezası olacak.
""Bir gün, sevdiklerin bile seni ısıtamazken üşüyeceksin; o soğuk, benim yokluğumdan değil, senin hiç sahip olmadığın sadakatten vuracak seni."
"Bir gün, gece çökecek üstüne tüm ağırlığıyla; gökyüzü bile yüzüne bakmazken, o karanlığın içinde en çok beni arayacaksın-ama ben çoktan ışığımı senden çekmiş olacağım.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta