Üzülme, hüzün bakî değildir yüzünde!
Elbet yeniden can bulur canın teninde.
Yaşında boğulan yaslı gözün de,
Taa içine değin güler bir gün.
Yüceltme, insanları olamadıkları kadar büyük!
Zamanla öğreneceksin oysa cücelerden daha küçük.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta