Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Mal mülk servet hepsi bir üryan
Güzelliğin elbet solacak bir gün
Ahir gerçek olan, bu dünya yalan
Her canı toprak olacak bir gün........................ bu güzel şiire bir dörtlükle katılmak istedim kabul buyurursanız
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta