Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
güzel.. bence acele etmemeli siir yazarken, iki kere düsünmeli. bu acelecilik hepimizde var ama insan zamanla anliyor. Basarialr kalemine sairim. yolun açik olsun.
yüreğinize sağlık sanırım yeni başlıyorsunuz,fakat oldukça iyi başarılarınızın devamını diliyorum :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta