Sen yokken; sararıyor benzim, çürüyor bedenim.
Yitiriyorum umutlarımı, geleceğimi.
Kaygılarım dev bir canavar oluyor...
Çocukluğuma dönüyorum korkuyor ve yaşlanıyorum.
Beklentilerim kırgınlığım oluyor hayata dair.
Ne yağmurda dolaşıyorum ne de dolunayı seyrediyorum.
Tüm kapılarımı hayatın yüzüne kapadım.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta