Bir gülüşüm vardı
Uçsuz bucaksız kırlar gibiydi
Rengarenk çiçeklerin neşesiydi
Derinlere kök salmış dalların tek şerbetiydi
Mor nergislerin, sarı papatyaların diliydi.
Bir gülüşüm vardı
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Gülüşlerimizi alıp gittiler- gitselerdi belki tekrar gülümseyecek bir zaman yaratırdık- ama onlar coğrafyamızın ve gövdemizin üstüne çöktüler- bir bilinmeze gömüp varlığımızı- yerimizi göğümüzü sahiplendiler- zulmün hesabını mülkün sahibi soracaktır elbet- bir gün ellerimiz gülüşlerimiz koparıp alacak dişlerinden- etkilendim - kutlarım...
duyarlı yüreği kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta